Ελα κοντά μου....
δεν είμαι η φωτιά...
παρά μονάχα η φλόγα ενός μικρού κεριού...
Ελα κοντά μου....
δεν είμαι η βροχή...
παρά μονάχα μια στάλα που έπεσε αδέξια στη γη...
Ελα κοντά μου....
δεν είμαι ο άνεμος....
παρά μονάχα μια πνοή που έγινε χάδι στα μαλλιά σου...
Ελα κοντά μου....
(Μαίρη)
I'm whispering tenderly in your ear...
I'm kissing your lonely tear...
I'm touching every fear...
Close your eyes and feel my heart...
Dance me around the fire...
Kiss me like an angel...
Love me with the sweet breath of your dreams...
...one whisper...one kiss...one I L o v e Y o u...
Ψιθυρίζω τρυφερά στο αυτί σου...
Φιλώ το μοναχικό σου δάκρυ...
Αγγίζω κάθε σου φόβο...
Κλείσε τα μάτια σου και νιώσε την καρδιά μου...
Χόρεψε με γύρω απ'την φωτιά...
Φίλησε με σαν άγγελος...
Αγάπησε με..με των ονείρων σου τη γλυκιά ανάσα...
...ένας ψίθυρος...ένα φιλί...ένα...Σ' Α γ α π ώ...
(κείμενο στα αγγλικά και μετάφραση:Μαίρη)
Μικρή βαρκούλα χάρτινη η καρδιά....
στις θάλασσες της αγάπης αρμενίζει....
δεν έχει προορισμό ούτε λιμάνι ψάχνει....
να ταξιδεύει θέλει μόνο με ένα κύμα αγκαλιά....
(Μαίρη)
Δειλές ανάσες...στάλες βροχής...
κι ένα φιλί σαν τριαντάφυλλο...
τα χείλη να γλυκαίνει και να ματώνει...
μικρές στιγμές σαν όνειρο...
ετούτες μόνο να θυμάσαι...
(Μαίρη)
Μην γυρέψεις σώμα δανεικό...
για να σκεπάσεις τους κρυμμένους σου πόθους...
μην γυρέψεις της καρδιάς μου το αίμα...
για να ξεπλύνεις της παλιάς σου αγάπης τη σκόνη...
μην γυρέψεις φιλί από μένα...
μονάκριβα τα έχω τα φιλιά μου και κλειδωμένα...
μην γυρέψεις δικό μου χάδι...
λιγοστά τα χάδια μου κι όνειρα χαρισμένα...
(Μαίρη)
Κόκκινο τραγούδι ο έρωτας....
την καρδιά αγκαλιάζει....
κόκκινο λουλούδι ο έρωτας....
το κορμί σαν χάδι τρυφερά αγγίζει....
κόκκινο φιλί ο έρωτας....
μια στάλα που μεθάει τα χείλη....
(Μαίρη)
Ακολούθησα τα χνάρια της παλιάς μου θλίψης επάνω στης μοίρας μου το μονοπάτι
και τα βήματα μου με οδήγησαν στο μυστικό μου δάσος...
σκόρπια φύλλα πια τα δάκρυα κι οι πίκρες που τα παίρνει ο αγέρας μακριά...
είδα τα δέντρα της ελπίδας...έγειρα στον κορμό τους και ακούμπησα τη μοναξιά...
αγκάλιασα τα γυμνά κλαριά τους σα να ήταν οι πιο κρυφοί μου πόθοι...
έκλεισα τα μάτια κι ένιωσα της ζωής το χάδι...
άγγιξα την καρδιά μου κι ένιωσα της χαράς σημάδι...
διαλύθηκε το φθινόπωρο από τα μάτια μου...με της αγάπης την πρώτη άνοιξη...
έζησα...ένιωσα...πόθησα...αγάπησα και πάλι...εκεί...στο μυστικό μου δάσος...
(Μαίρη)
Γυρεύω εκείνους τους αγγέλους που πλήγωσαν και πληγώθηκαν και γκρεμίστηκαν στη γη...έκαψαν και κάηκαν από τα λάθη τους...γοητεύτηκαν και γήτευσαν τα πάθη τους...
χόρεψαν με τη μοναξιά τους κι ένωσαν κομμάτια ονείρων ξεχασμένων...
Εκπτωτη ψυχή είμαι κι εγώ...ενός παράδεισου που δεν γύρεψα ποτέ μου...απλά μου "δόθηκε"...να αναζητήσω θέλω τις χαμένες μου αλήθειες...να ψηλαφίσω τις κρυμμένες μου πληγές...να ματώσω από της μοίρας μου τα αγκάθια...να ισορροπώ ανάμεσα στο δίκιο και το κρίμα...σαν κύκλος που δεν κλείνει...σαν ήλιος που δεν μπορεί να δύσει...σαν κύμα που δεν βρίσκει μια ακτή να ακουμπήσει...σαν αγάπη δίχως προορισμό...έκπτωτη ψυχή είμαι κι εγώ...κι αν ποτέ μου αξιωθώ...θα συγχωρέσω και θα συγχωρεθώ...θα αγαπήσω και θα αγαπηθώ...θα ζήσω...ή θα καώ...ή από τις στάχτες μου θα ξαναγεννηθώ.....
(Μαίρη)
Σκόρπισα τριαντάφυλλα στα μονοπάτια του ονείρου...
κι έφερε ο άνεμος βροχή...μονάκριβα φιλιά του ουρανού...
έγινε η καρδιά μια αγκαλιά...το σώμα γη που ξεδιψάει...
υγρές οι ανάσες της βροχής...τα τριαντάφυλλα αγκάλιασαν δειλά...κι έφτιαξαν τον έρωτα...
έναν έρωτα που κρατάει όσο κρατάει μια βροχή...
(Μαίρη)
Σημάδι στο λαιμό μου τα φιλιά εκείνα...
κρυφές δροσοσταλιές στην άκρη του ονείρου...
σημάδι του έρωτα επάνω στην καρδιά μου...
τα χάδια και τα λόγια εκείνης της μικρής στιγμής...
(Μαίρη)